Ne Dihat Bîra Me Ji Hev Qetandin

RUSTEM ZALL
rustemzall@hotmail.com
 

Heval!

Niha qasêk dikanim bigrîm azad im
Û ti hêsrên çavan nikarin agirê hundirê min vemirînin
Baran çiqas bibare jî ser da
zanim gunehên min pak nabin ger nebe rihma Xweda
hevdîtina me ma li dinêkek din
Û tu li kû dibî bibe
Bira di dinêya te da tim cîyek ji min re hebe.

Hîna em pir piçûk bûn. Nedihat bîra me jihevqetandin. Mixabin, qetandin û cudaketin qedera me bû. Em di nav lîstikên xwe de wenda û çavên me di xewa zarotîyê de bûn. Her kesî bi çavên melekan li me mêze dikir. Kesî nedîbû şeytanan û gunehan çer/çawa em girtine hembêza xwe. Pir derbas nebû ew soxîna em jê ditirsîyan hate serê me.
Nizanim îro bû çend sal. Nizanim kengê ev birîna bê derman li min peyda bû. Min çi zanîbû ewqas giran e jihev dûrketin.
Tu bi dû armancên xwe ketî, ez bi dû armancên xwe. Bayê daxwazan em ji hev dûrxistin. Kengê tête bîre min ew rojên zarotîya me, xwîn ji dilê min, hêsir ji çaven min dilop dilop xwe berdide jêr.
Em bi heve hatibûn girêdan. Ez diketim tu dihêşîyayî. Tu digiryayî ez dibûm hêsirên çavê te. Ger min neîstana, lîstika te diherimî. Me nizanîbû bê hev tiştek bikirana.
Û min kulîlkên bûkzavayan hew ji bo te diçinî.
Tu xeyalperest bûy. Geh li stêrkekî te ji xwe re malek çêdikir. Geh li keştîkî suvar dibûy û di behran de wenda dibûy. Bi pilınga re dibûy heval. Te digot bira hemû daxwazên min werin cîh. Belkî loma ewqas te ji zarokan hez dikir. Lewra zarok di dinêkek nerest de dijîn. Xwestekên wan bi çi hewayî be tête cîh. Te ji xwe re di nav dewleta daxwazên xwe ê masûm de keleyek çêkiribû û tê de bibûy padîşah. Te ji min bêhtir zanîbû ew dewleteke xewn û xeyalaye û bi şîyarbûna te ewê hilweşe. Loma te newêrîbû çavên xwe ji xwe vekirana.
Xeyalên min jî hebûn. Hima min dizanîbû ku du dinê hene ji her kesekî re. Yek di nav hemû restî û zorîya xwe de ew dinêya em bi însana re mecbûrin têkevin têkilîyê û bi hev re bijîn. A din ew dinêya min a ku min ji herkesî veşartibû. Di nav xeyalan de li ser ewr e. Kenga tenê bimama hêdîka berjor dikişîyam. Dûra ji xew şîyar dibûm û diketim nav rastîyan.
Û me di xeyalxaneyên xwe de cîyên herî baş dida hev. Pir cara min tu jî bi xwe re dibirî ser ewra û min hîs dikir ku kînga tu diçûy xeyalxana xwe min jî bi xwe re dikî heval.
Qetandin... dûrketin… wendabûn…
Çi navên nexweş in. Çi şûrên tûj in. Mere ji kûr de dihêşînin. Axek dibe hezar ax. Kulên di zikê însan de di xew de ne bi van peyvan radibe ser ninga. Sînga însên ditengije. Bêhn naçe nayê. Xewn û xeyal radiben ser xwe. Dinêya fireh ji însan re teng dibe. Ew jîyana bihar nişkave dibe sar û sermaya zivistanê. Di havîna jîyanê de berf dibare ser hêstên bêçare de.
Çiqas xweş gotîye şaîrekî; “Ger ji dost û yarê qetandin/cedaketin nebana, mirinê rê nedidî ku were xwe bigîne rihê me.”
Çi ecela te hebû, te ewqas zû rê ji mirinê re vekir.
Nîha em jihev pir dûr in. Çavê min li rêya te. Tu lî welatê dûr û wenda.
Car jî di bin bandora hêstên xwe ên mazlûm de me. Him jî li bajarekî xerîb û jî te dûr im. Ne bêhna nêrgîz û sosinan heye, ne kulîlka cinnetcahnimê. Ne nançûçik hêşin dibe li vir ne jî çîyakî kulîlkên bûkzavayan lê vebin hene.
Tiştekî min bi mane bike tineye. Hew bîrenînên minê rip û rût û xeyalên min ên bê rih mane bi min re. Dibê qey wekî din derdekî min tineye, min dev ji her tiştî berdaye û ez li cîyên tu lê tineye li te digerim.
Niha min çiqas dixwest hêstên xwe jî bona te binivsînim. Weke hespeke bend qetandî, an jî weke salnamekek/teqwîmek pelên wê êdî şûnda nayên ji destê min diçû umrê min. Ez jî nizanim, di hindirê kîjan roj û kîjan mehê de ji bona te ketime rê û şopên wenda. Hestên min bê mane û tevlihev, car jî li te digerim.
Dilê min kû da biherike, çavên min li kû bimeyîzîne, ningên min bi kîjan alîyî ve biçe, hişê min li kû xwe wenda ke, bi zanebûn an jî bê zanebûn, li her cîhkî û di her demê da li te digerim.
Nizanim ev evîna min a bêmane ya çenda ye ez dev jê berdidim û bi dû te dikevim.
Dîtîna te ne hêsan e ez dizanim.
Lewra tu ji Adem re Hewwa bûy
Û li serê dinê wenda bûy.
Ji Mecnûn re Leyla,
Ji Yûsûf re Zuleyxa.
Ez di bin tofanê de mam,
Tu di kêştîya/gemîya Nûh de. n