Xezel*

MEWLANA CELALEDDÎNÊ ROMÎ
ji farisî: H. ACAR

 

Dilo, nezî kesî rûnê ku wî ji dil xeber heye
Bimeş ber bi wê darê, ku kulîlkên wê nî terr heye

Li vê bazara ‘ettaran me’r her derê wek bê karan
Li dikana kesî rûnê ku’l dikanê şekir heye

Terazûya te ger nebe, dê rê li te bigir herkes
Yek ê pelikkî bi te de, tê bê gelo ev zêr nîye?

Te’l ber derî dirûnîne “va tê’m” dibê bi derewan
Tu’l benda wî derî nebî, belkî malek du derî ye

Her beroşa ku dikele, tevlî tasê’l ber rûnenê
Lew her beroşa dikele, belkî tiştek din tê’d heye

Ne her qamiş şekir heye, ne her binî ser jê’r heye
Ne her çav re nêrîn heye, ne her derya gewher heye

Binal ey bilbilê nalan, lewra di nalîna mestan
Li teht û kevir û latan, eser heye, eser heye

Ser bihêle ku’b cîh nebî, ku d’nava qûla derzîyê
Eger ta te’r derbas nebe, ji vê ye ku ser pê’r heye

Çira ye ev dilê huşyar, wê dibin dawa xwe bispar
Te’j vê ba û hewayê çi? Hewa, fîtne û şer heye

Dema tu’j bayê buhurî, birûne’l serê kanîkê
Hevaltîya hevalkî ke, ku di dil da kanî heye

Ger di dil te kanî hebe, mîna dara hêşîn î tu
Ku ew dar, ber bide daîm, derûnê dil sefer heye
 

* Mewlana Celaleddîn-i Rumî, Kullîyat-i Diwan-i Şems, (Neşr-i Bedîuzzaman Fruzanfer), İntîşarat-i Behzad, Tehran, 1329 h.ş., Cild:1, rûpel:199, Xezel no:563