Bejinzirav

  

 

 

Bejinzirava min, weke take rîhanê ye…           Ev deh sal e, armanca jîyana min, ew rinda delal e...

Li ber perê behrê, rojeke payizê, ronî da dilê min… Ew û ez, ez û ew, roj, meh, sal, deh sal, panzdeh sal derbas bin jî, em nikarin hev jibîra bikin.

Birûska hezkirinê, bi hev re dilê me herduyan þewitandîye... Em herdu helîyane... Cara pêþîn ku çavê min lê ket, ev strana han hate ser zimanê min:

 

Tu gula li gundê xwe yî

Yek wek te lê tuneyî

Ji bo te ez j’ dûr hatim

Dilê min te da heye...

 

Meha îlonê, rojeke pirr xweþ, çavê wê bilbisîn… Ronîya çavê wê, nava çavê min de wenda bûn… Destê xwe de ser dilê xwe… Bi nazdarî bersîva min da:

 

Kuro dîno de here

Li dora min negere

Xortê gundê me pir in

Keçê me tune ji te re

 

Ji devê wê ev gotin derdiketin, lê çavê wê, ewê rast dernedixistin. Bi saetan em li ber hev man. Li pîya sekinîn… Rûniþtin… Meþîyan… Sobarî kirin… Sekinîn… Revîyan… Kenîyan… Xeber dan… Me xwe di nav sohbetê de wenda kir…

Bi vê stranê xwe berda nava dilê wê:

 

Narim narim narim

Li vî gundî bi yar im

Li ser te evîndar im

Çûna bê te nikarim

 

Bejna zirav bejna te

Çavê xezalan li ser te

Dilêm bu perçe perçe

Ma ev ne bes e ji bo te…

 

Ma qet ev têra bejinziravê tê… Qet ji awirên xwe dest berdide? Agirê bi canê min ketîye, çi xema wê ye… Ez di nava êþa eþqa wê de disojim. Ew bi ken, pif dike alava canê min…

 

Kuro lawo tu dînî

Ma tu van awiran nabînî

Fesad û nerind pir in

Hêsan nîn e evînî

 

Evê gotinê, evî dengî ji serî heya binê pêyê min, min lerizandin... Lê min dev ji daxwazîya xwe berneda. Li ser rêya wê sekinîm. Gurpegurpa dilê min… Çavê min nav çavê wê de… Bi xwestineke ji dil, dîsa min wê da ber gulleyên eþqê…

 

Li vî gundî bi yar im

Li ser te evîndar im

Çûna bê te nikarim

 

Þeva di nîvê þevê da

Di berf û di bahozê da

Gilî û gazinê xwe dikim

Ketim mala bavê da

 

Bejinziravê kir nekir tu rê nedît… Seba revê, dilê wê bêqerar bû… Dizanî min tu carî wê bernedida. Rê, newal, kaþ, çîya lê hatibûn girtin…

Xwe bavêta nava behrê, dîsa jî ji destê min xelas nedibû… Ew bibaya masîkî mezin, ezê bibama yekî piçûk… Minê xwe, nava baskê wê de veþarta… Ew biba masîkî piçûk, ezê bibama yekî mezin…

Li kîderê be bila bibe, emê rojeke Xwedê rastî hev bihatana…

Rîya rast, yek tenê bû:

Meyê bi xweþî dilê hev bikira…

Du dilan jî, ev dixwest… Rojê dixwest, hîvê dixwest… Erdê dixwest, behrê dixwest… Teyra dixwest, daran dixwest… Bayê dixwest, germê dixwest. Çavan dixwest, destan dixwest…

Bejinziravê, bi dilgeþî destê min girt, xwestina xwe got:

 

Milê xwe bide vî milî

Te agir berda vî dilî

Em derkevin ji vî warî

Da xelas bin ji vî halî

 

Panzdeh rojên bi agirê eþqê dadayî… Sibehan zû, çavê min tim li rê bû… Ronîya çavê min ew bû. Dilgeþîya min ew bû. Dilxweþîya min ew bû. Ew rojên bê emsal, mîna xewnekê derbas bûn…

Serê êvarekê xatirê xwe xwest… Çû welatekî pir dûr… Her roj ji min re telefon kir, mesaj þand… Min bi wî awayî hesreta xwe anî ziman. Jê re ji çend rojan carekê name nivîsî…

Ya rastî, dilê min sar nabe bi vê rewþê…

Dîsa stran tên hewara min:

 

Ez çûme nav baxçê gula

Zanim ku min berdaye rê

Guhdarê dengê bilbila

Ez xweþ dizanim wê sirê

 

Ev reng û deng û av û dar

Vekir li min xweþ kir bihar

Anîne ber çavê min yar

Ketme xeyala dilberê

 

Nava min û te de, bi dehan welat hene. Behr hene, oqyanûs hene. Tu jî dizanî, eþqa min û te, li wê dûrayîyê nêzî dike...

 

Min bêrîya te kirîye

Bawer ke min bêrîya te kirîye

 

Bipirse ji rengê biharê

Bipirse ji gula wê darê

Bipirse ji kovika darê

 

Min bêrîya te kirîye

Bawer ke min bêrîya te kirîye

 

Ev çand sal in ez girtî me

Zulm û zorê gelek dîme

Ez dibêjim bê te nabe

 

Min bêrîya te kirîye

Bawer bike min bêrîya te kirîye

 

Jîna dilê min, tu rind zanî. Emê, rojekê dîsa werin ba hev… Min vê bawerîya xwe qet wenda nekirîye… Ez çend caran ketim rê. Te, ji bo hatina xwe nexwest…

Gotina te yî xweþik mîna hîvê, tarîya dilê min ronî dike:

“Yara min, tu neyê… Ezê werim ba te… Ezê werim welatê te yê germ, welatê te yî hêja… Ezê werim û venegerim… Tu bi dilgeþî li benda min be…”

 

Çend sal derbas be jî, ez mîna ku tê vê sibê werî, li hêvîya te me…

Her roj, ji xewê bi wê xeyalê radibim… Çavê min bi hesret, li ser rêya te ye. Yara min a delal, ev strana te xelat e ji bo min:

 

Lawo ji bona te ez dîn im

Kilama li ser te dixwînim

Çavên xwe li te digerînim

Bawer nakim te bibînim

 

Sibê nîvro ber êvarê

Hêvîya te me li ber wê darê

Gava dûr ve te bibînim

Dil û hinav têne xwarê

 

Dibêm were çima nayê

Tu kulîlka vê dinyayê

Ser te ewr e nabe sayî

Tu evîna pir dila yî

 

Çavê min li rêya te… Dilê min nav dilê te de. Dereng nemîne xezala min…

Zanim, barê te pir giran e... Giranîya eþqê, yê dikþîne dizane. Ez ji te bawer im… Tê heyfa vê hesretê, li vê dinyayê nehêlî…

Sonda me bila li erdê nemîne…

Canê min de agir, çavê min de hêstir, dilê min de hesret…

Mîna rehmet a Xwedê, bibare ser min… Kul û kerba min bi wî awayî belkî sar bibe…

Kanîya dilê min

Ew sozdara min

Ez ji te têr nebûm

Zû were cem min

 

Dilê min vekir

Têra xwe bi min kir

Têra xwe bi min kir

Jîna dilê min

 

Li ber sikratê

Roja wefatê

Serkî bide min

Xêra civatê

 

Li wê dinyayê

Tu bi min re neyê

Çeng û rim yayê

Naçim cinnetê

 

Bejinziravê, destê min de baqek herdemciwan, li hêvîya te me…

Mirin, piþtî dîtina te ji min re dîlan e.