Ji qelema Cegerxwîn hewara mîran

 

 

Kaleciwan

 

 

Mamostayê Navdar Cegerxwîn di dem û dewra Hawara Celadet de welatperwer û netew evîn bû. Gava ku Seyda millî ye, meseleyên netewî rind teþxîs kirîye; li dîrok û welat û hal û ehwalê miletê xwe yê bindest qenc mêze kirîye û bi wî rengî Kurdên belengaz ji xewa gemar hiþyar kirîye. Helbesta yekemîn ku min ji Seydayê hêja bihîst ez hê 8 salî bûm. Helbesta Þa'irê nemir, ji wê roja ku min bihîst û heya îro di hiþê min de ye.

“-Welatê Kurdan, tev xêr û

bêr e.

Tevda maden û hem zîv û zêr e.

Ez çipkim îrooo maye'j xelkê

re, maye'j xelkê re...”

Van hersê rêzîkan tenê hezkirina welat xiste mejîyê min. Welatek ku bi xêr û bêr be, xwedan maden û zîv û zêr be, welatê Kurdan be û Kurd wê demê di xewna giran de, di nava nezanîn û xêzanîyê de belengaz bin, gelo tu deng ji vî dengî xweþtir heye?

Mamoste di 1942yê de gazî Mîrek, Hikûmdar, Qral, Siltan û Begên Kurdan dike. 100 Sal piþtî ku Mîrek û fermanrewayên Kurd ji alîyê Osmanîyan ve hatine tesfîyekirin (Ji holê rakirin) û 430 sal piþtî ku Kurd û Osmanîyan bi hev re li Amasya, di sala 1514ê de yekîtîyê (îtîfaqê) girêdan, Cegerxwîn ev helbesta nivîsandîye. Wan 28 hikûmdarên ku bi Siltan Selîm re rûniþtin û eqda Miletê Kurd û Siltanîya Osmanîyan pejirandin, tenê wan hikûmdar û mîran bi helbestên mamosta min berhev kir û kerem bikin hûn jî bibînin ka ew Mîrên ku yekîtî di nava xwe de girêdan, meclîsa Millîya Kurdan civandin, Þeref Xanê Bedlîsî û Melîk Xelîlê Hesenkêfî dane pêþîya xwe û bi yek ra û armanc bi Siltanê Osmanî re rûniþtin, mafên xwe yên îrsî û rewa parastin û bi þert û mercan bûne hevalê hêza herê mezin ku bi vê hêzê va 330 sal ev qevl û qerar domkir, heya “Nîzama Cedîd - Tenzîmat Fermani” û siloganên derewin.

Ez dixwazim wan Mîrên ku tifaqê bi Osmanîyan ve girêdan bi pênûs û dîtina Mamostayê hêja bo we xwendewanan pêþkêþ kim. Ew Cegerxwînê ku hewçend êrîþê dibe Mîr û Began, gelo di sala 1942an de çi digot:

1- Hikûmdarê Bedlîsê (Roþkan) Þeref Xan:

Tu fermo rabe ser xwe ey Þeref Xan

Binêre birc û eywan bûne wêran

Ji dijmin re sera û þaneþîn in

Herçî Kurd in bi carek dilbirîn in

 

2- Hikûmdarê Hesenkêfê (Melîkan): Siltan Melîk Xelîlê Eyyûbî

Xelîl rabe Cîhan rengîne îro

Li nav Kurdan tenê dengîn e îro

Gur û berx û beran tev de dirazin

Belê Kurdên me îro tev dibazin

 

3- Hikûmdarîya Hekkarî (Þenbo): Îzedîn Þêr

Were Îzedîn tu Þêr û pehlewan î

Li ser textê xwe rûne tu li wan î

Temaþe ke li bostan û gulistan

Hemî zer bûne rengî jar û mestan

 

4- Hikûmdarîya Amêdî (Behdînan): Siltan Hiseyn

Were Siltan Hisên îro tu rabe

Li singa me neyaran dan kulabe

Hemî þêx û mela û pîs û parsek

Tu nabînî di nav wan da yekê Beg

 

5- Hikûmdarîya Cizîrê (Botan): Þah Elî Beg

Elî Beg rabe ey þahê dîlawer

Direfþê Kawa rake kom û leþker

Bike dengê tiving û top û Buxtan

Herin bala di her kêlîk û wextan

 

6- Hikûmdarîya Gurgil (Botan): Seyîd Ehmed

Seyîd Ehmed tu rabe Mîrê Gurgil

Temaþe ke welatê te hemî dîl

Belengazên me dest û pê di bendan

Nexweþ mane di kuncên xan û zindan

 

7- Hikûmdarîya Çemîþkezekê (Dersim) (Melkîþîyan): Pîr Hisên Beg

Were, rabe tu îro Pîr Hisên Beg

Ji me kuþtin neyaran sedhezar lek

Temaþeke Ferat û Zab û Ceyhûn

Ji derdê me hemû tev da bûne xûn

 

8- Hikûmdarîya Egilê (Gêl) Mirdasîyan: Lale Qasim Beg

Lale Qasim tu rabe xortê bengîn

Binêre vî welatê pak û rengîn

Hemî zer bûye rengê mahê payîz

Ji Sêwazê tu bigre ta bi Tebrîz

 

9- Hikûmdarîya Palo (Mirdasîyan): Cemþîd Beg

Were Cemþîd kurê Ristem tu Þah î

Ji Kurda re belê piþt û penah î

Tu deyne serserê xwe taca Cemþîd

Bi destê xwe tu bigre þûrê Xorþîd

 

10- Mîrekîya Çermûk (Mîrdasî): Þah Elî Beg

Were ey Þah Elî Beg ey serfiraz

Mirovên te hemî bûne belengaz

Ne key mane li meydanê ne Sasan

Ne Eyyûbî ne Deynûrî ne Merwan

 

11- Hikûmdarîya Sason (Hezzo): Mihemed Beg

Muhemmed Beg dibin jêrî zemîn î

Were tûyê me Kurmanca bibînî

Hemî serqot û rûx û xwas û tazî

Li ser þax û dîyaran qîr û gazî

 

12- Hikûmdarîya Hîzan: Siltan Dawid Beg

Emîr Dawid binêre tu li Hîzan

Di bin lingê neyaran bû derîzan

Herê ew bax û mêrg û av û kanî

Di Hîzan de hemî bûne xîzanî

 

13- Mîrekîya Miksê (Muksê): Erdal Beg

Were Erdal tu rabe ey begê mêr

Egîd û pehlewan û feris û þêr

Temaþe ke li rengê Muks û Karkar

Di bin destê neyaran mane bêzar

 

14- Mîrekîya Espayerd: Muhammed Beg

Ji Espayerd tu rabe ey Muhammed

Temaþeke ji Loran ta bi Amed

Hemî jar û belengaz û xîzanin

Belê çipkim bi derdê xwe nizanin

 

15- Hikûmdarîya Kilîsê (Mendî): Qasim Beg

Were Qasim bike carêk temaþa

Tirk û Tacik li ser me bûne paþa

Reha kirne bi carek mîr û begler

Ji bona me nemane kom û leþker

 

16- Mîrekîya Þêrwan: Muhammed Beg

Muhammed Beg tu xweþmêr û ciwanî

Erê ka ew sera û birc û kanî

Ji alêk va qizilbaþ û alêk rûm

Kirin wêran hirç û keftar kund û bûm

 

17- Mîrekîya Derzin (Zirkan): Muhemmed Beg

Mîrê Zirkan ey Mihemed Begê rind

Li nav Kurda ne bajar e ne jî gund

Ne rez mane ne bistan û gulistan

Temaþeke bi carek bûne wêran

 

18- Mîrekîya Girdikan (Zirkan): Mihemed Beg

Mihemmed Beg tu rabe ser xwe îro

Li derdê me binêre ey tu Mîro

We hev kuþt û we em kuþtin bi carêk

Di nav xwe da we dananî qe darêk

 

19- Mîrekîya Hetaxê (Lîcê-Zirkan): Ehmed Beg

Were Ehmed tu rabe ev Î'taq e

Di bin destê neyaran qaqeqaqe

Ne Mîr mane ne Paþa û ne begler

Di nav Kurdan ne rê mane ne rêber

 

20-Mîrekîya Tercil (Hezro-Zirkan): Elî Beg

Elî Beg rabe ser xwe tevde Kurmanc

Li ber tîrên neyaran bûne armanc

Bi carêk dilþikestî pîr û kalin

Þev û rojan li çolan em dinalin

 

21- Hikûmdarîya Swêdîyan, Çehpexçûr/  Xançûkan: Ehmed Beg

Were Ehmed tu Siltanê me Kurda; bi min

Mîrêmîran e,

Binêre em biriþtin tev ji derda Xançûk, Genc,

Sorek, Bîngol û

Ne þah mane ji bona me ne siltan ev der û ber

Swêdî nin

Ne Mîr man, jibona me ne ew xan

 

22- Mîrekîya Silîvan (Farqîn): Þah Weled Beg

De zû rabe tu îro Þah Weled Beg

Li ser þêran siwarin rovî û seg

Ne beg mane ne axa û ne keyzad

Bi carêk tev bi ah û qîr û feryad

 

 

23- Mîrekîya Qulp û Batmanê (Pasûr û Îlohan): Elî Beg

Elî Beg rabe ser xwe Qulp û Batman

Ji destê van neyaran bûne wêran

Seranser Mîr û axa tev digazin

Belengazin li çolan tim dibazin

 

24- Hikûmdarîya Suhran (Rewandiz û Herîr): Emir Seydî

Were Seydî yu þahê ser bi zêr î

Li Hewlêr û li Mosil tê binêrî

Welatê te hemî þah û emîr in

Di bin destê neyaran em êsîrin

 

25- Hikûmdarîya Baban (Þehrezol/Þehîrbazar û Qereçolan û Sûleymanî): Bûdaq Beg

Were Bûdaq Begê, zanim tu pir î

Di nav Baban de îro þah û mîr î

Te yek ala ji bo kurda re rakir

Ji Eyranê heta Bexda tu ta kir

 

26- Hikûmdarîya Biradostîyan: Bodaq Beg

Çiman Bodaq tu deynakî di îro

Li Kurmancan tu napirsî tu mîro

Hemî jar û belengazin bi carêk

Welatê me ji bo me bû miþarêk

 

27- Hikûmdarîya Mehmûdîyan (Xoþab): Emîre Beg

Emîre guh bidêre deng û halan

Welatê me bi carêk kirne talan

Ji xwînê deþt û zozan tevde bûn sor

Li çolan em dibezin deng û qûrqûr

 

28- Hikûmdarîya Mukrîyan (Mahabad): Sarim Beg

Were Sarim tu þahê Mukrîyanî

Serfiraz û eqîd û pehlewan î

Ji Mosil bigre dîsa ta Meraxe

Di nav wan de ne beg mane ne axe...(*)

 

Mamoste Cegerxwîn nêzî 350 Beg û Mîr û Xan û Paþa û Emîr û Hikûmdar û Siltan û Fermanrewayên Kurdistanê ji nava rûpelên Þerefnama Hikûmdar û ilimdarê Bedlîsî Þeref Xan hilbijartîye û hawara xwe dighêjîne wan serok û rêberan. Gelo çi qevimî ku ev berhema xwe ya hêja bindoþek kir û dest pêkir Stalîn derxiste ber perê asîmanan? Xwezil Þêxê Xanî wê gavê çepîtî û van çepên Kurdan binasîya. Wê negota “Kurmanc di dewleta dinê da.” Wê bigota “Çepên Kurdan di dewleta dinê da.”

Min sala 1971ê li Surî, li gundê Mezrê Seyda dît. Seyda û Mela Unisê Tetwanî qederêk minaqeþe kirin. Seyda digot: “-Ev çepîtîya ku min kirîye, wê zemanek bê Kurd qedrê vê fikrê bizanin.” Mamosta xwe bi xeyalan diparast.

Min bi terzek edep ji Seyda pirsek kir: “-Seydayê hêja, ezê bi destûra we yek pirsek bikim. Gelo bi rastî hûn bi Stalîn bawerbûn û we jê hez dikir ku ewqas ji dil û can we pesnê wî daye, an we sîyaset kirîye?” Seydayê dilovan weha bersiva min da: “-Bi rastî dema min pesnê Stalîn da û hewçend wî bilind kir, Peqta Warþowayê alîkarîya bindestan dikir, min got belkî dengê min bibihîsin, belê maalesef (mixabin) zehmetê min ma bi min...

Kurd 150 sal in micadela xwe ya millî dikin. Sed esef û mixabin dengê Kurdan neçû guhên dewletên çep. Tenê me firotin û xîyanetê bi Mihabadê û Kurdistana Sor û Ebdirezaq Bedirxan re kirin.

 

Têbinî

(*) Cegerxwîn, Þerefnameya Menzum, Weþanên Avesta, 2003 Stenbol, r: 158