Soneta 18

William Shakespeare

Ji ingilîzî: Ali Karadeniz

Bi rojeke havînê ez te hevber bikim?

Tu hunereke delaltir î, şêrînek bêhtir î:

Bayên gurr dihejînin xunçe nazikên Gulanê,

Û kirêdarîya havînê her demeke kurt e:

Yekcarna çavên ezmên gelekî germ ditîsin

Û gelek caran rûyê zêrîn li wî tarî ye;

Û her nazenîn ji nazenînî dimîne bêpar,

Qeder, an sirûşt dibihure naçar, namîne xeml;

Lê havîna te ya cawîdan dê nebihure,

Ne hukmê wê dibe wenda ne nazenînîya te;

Ne jî ecel dê bike minnet ku li te sayeban e,

Kengî di van rêzên cawîdan de tu bilind bibî li demê;

Însan dê karibin bistînin bîhnê, an çav dê dîdar bin,