Araf*

 

W. K. Merdimîn

 

 

 

Ma pê îman ardo ke,

Her ganî ko rojêk bimiro û

Merg,

Çinbîyayiþ, vînbîyayiþ, qedîyayiþ nîyo.

Dest pêkerdiþê

Cûyêke newî yo!

Goreyê kerdenê xo

Her kes ko cûyeko bêpeynî biramo

Rew-erey

Ma ko na dinyaya gewre ra bar kir

Babî û dadîyanê xo

Pîr û kalanê xo reyna vîni…

Semedo ke her teyre refê xo de perrena,

Cawo ke, her kes þino sînayoxanî xo het

Ma ko þi mîyanî qewmê xo

Gama ke,

Fekê ma de ziwan,

Mezgê ma de bawerî û îman çin bo

Heqbeyê ma

Veng û varit bo

Cem'atî giragiran de

Cor de qefleyê babî û  pîrikan

Cêr de rêzilê qijan û eylekan

Mabenî her dîyan de

Ay ko ma ra vajî:

Keyeawanî!

No çi hal o?

Ne fekê þima de ziwan

Ne qelbê þima de îman..

Þima ne huyenî, ne qêrrenî

Dinya de þima kamî dim a þî

Meþkê kamî þaya

Lawikê kamî vaya

Þima pêþê kamî tepiþt

Arêyê kamî rê awe kiriþt

Þêrîn wa eyî þima rê wayirtî bikirî.

Dest û pelî ma þikite

Ma çi herr û wele kenî xo sere ro!

Ma þarmezarbîyayeyî

Ma teberkerdeyî

Ne babî pê ma ridîya

Ne laj ma ra zerweþ

Mabenî di koyan de

Bê hêvî û nêweþ

Araf de

Dengsere û tewþ

Belê!

Merg asan o.

Ma ko tewirêk “cilê xo awe ra veji!”

Persanê munker û nekirî

Qeydeyêka ma ko hel bikiri

La,

Eke mîyanî qewmê xo de

Ca ma nêdîya..

Bêhîþ û lal,

xerîb û bêhal

O wext ma xo rê se kenî?

Kam yew kuçe de parse kenî?

Ma sera þinî?

Esas

O mehel ma mirenî,

O mehel ma çin benî.

 

Nîsane-2007

 

 

*Araf: Mabenî cennet û  cehennemî de cayêk o.