Evîn mir…

 

Gulistan Çoban

 

 

K undê kor danî li xirbê dil

Got:

“çîrok qedya

Evîn mir…”

Qesem dikim bi wê qudreta ku

Kiras ji bejna mar kir

Û genim li gêlê bar kir

Evîn mir…

Bayê ber êvarê xwe berda nav newalê dil

Got: “pênûs þikya

evîn mir”

sond dixwim li ser wan destê ku

sêv bi avê da berda

Û xwenga Harûn wek gîyakî xweþik xwedî kir

Evîn mir…

Gurê kal derket ser girê dil

Got: “destar gerya

Evîn mir”

Qesem dikim bi wê qudreta ku

Rûyê erdê di bin xêlîya reþ da veþarda

Û bi destê heyvê kembera zîv li bejna behrê girêda

Evîn mir…