|
Pêlaveke çiritî me îþev ez
Sidîq Gorîcan
P êlaveke çiritî me îþev ez Ku zarokeke sêwî diwegre bi lekaþî Ku diwegre di nav ax û herîyê de Di nav hevsalên xwe li kolanan Bi rûyeke þermok Bi singeke werimî Ku dimixmixe bi kul û kovanan….
Rojê erka xwe qedand Û bû wasilê dayîka xwe Dor, dora tarîstanîyê ye Ku dêlava tav ji jîyanê re dibe dîdevan. Melûl im Çilmisî me Dilgîr û lêvgezîyan im Bi ceng e derûnîyeta min; Melhezên hiþyarî ji dilînan dikin pirsên hesabî Li ber hev rawestane hiþ û wicdan Ruhê reben tê gurandin bi birîn û tenê Ku pûç û vala be ji rûmet û îmanê Ji kû re tê nizanim, bedbînî li min hiltê Lê diçinim ji xwe re hêvî û hêwîþ Dibim semaxdar bi vîna Wî Ku erd û ezman nebin mûþewîþ……
Pêlaveke çiritî me îþev ez Ku zarokeke sêwî diwegre bi haleke bezebez Bi bêhneke teng Bi kenekê tîrereng Êlûn 2006, Wan
|