Ji Licê çend gotinên pêşiyan

METÎN LICÎ

Pişê pişê çav piş-pişê mêvan şevek dudo-sisê

* Kenîna bêaran derdikeve ji kunê dîwaran

* Malê de tune ar e navê jinê dînar e

* Dew tune fir bike hespê siwar dibe çir dike

* Komê kulfet e niga hespê kumêt e

* Dînîtiya xelkê hat û bat, ya te bi şahid û îsbat

* Xelk bû beg em bûn legleg

* Avê aşê bir, tu li şeqşeqoyê digerî

* Bismillah teze, neyê ser me de yekî şerpeze

* Xwelî li wî serî ku bîst û heft serî jê nebe‘hecî

* Rovî têr e tirî tirş e

* Rindara yar kêm nabe ‘arara yar kêm nabe

* Hate ji newayê bû xwediyê malê

* Se ne, hay ji hev hene

* Dizan dizî, dizan jî ji dizan dizî, erd û ezman tev lerizî

* Gotina bikeve zarê dikeve bajarê

* Qîza kerê ye jina mêrê çê ye

* Ez ne diz im ne dilerizim

* Xuşk li ber bira ne, bira li ber çiya ne

* Wan bi a xwe zane, wartan bi a xwe

* Li ciyek diqarim, li ciyek hêk dikim

* Xwediyê parsê mînayê qirasê

* Çavê deriya xwelî li seriya

* Axa bi xulam e, xulam li wilam e

* Qaza kor e nabîne, xwe ji govendê naxîne

* Pisîk nagihê bez, dibên henûn e

* Ber bi min o, hay ji xwe tino

* Bûk li sandoqê, deng li zaboqê

* Nokê bêxwê dixwe, tirê şor dike

* Didu hewî ne, sê ‘edû ne

* Çûçika bilotanî, bi hewala nizanî, ji xwe û hevalan re tev anî

* Nanê me germ e, mêvanê me bêşerm e

* Ard ji malan, rûn ji malan, emê bikin taştiya palan

* Sibat libat, kebanî li nava malê maye mat

* Serê xwe bixwe, şerê bixwe bixwetiyê, kesek tune bike navcîtiyê

* Ji xwe re kor e, ji xelkê re doxtor e

* Oreorê ferek saq yek gore, derketiye qaydê bê tore